Μετά το γράψιμο του βιβλίου και κατά την διάρκεια της δημοσίευσης του και της κοινοποίησης του, παρατηρώ ότι έχει αλλάξει το στυλ των παρενοχλήσεων. Από εκεί που η επανάληψη των ίδιων και των ίδιων παρενοχλήσεων, οδηγούσε σε μια κατάσταση μιζέριας, στην καινούργια κατάσταση οι παρενοχλήσεις είναι κυρίως νυχτερινές και έχουν λάβει περισσότερο μια μορφή θρίλερ. Ξεκίνησαν όταν ξύπναγα την νύχτα και έβλεπα διάφορες εικόνες σε στυλ ολογράμματος. Στην συνέχεια σε δύο περιπτώσεις υπήρξε η ένδειξη ότι την νύχτα την ώρα που κοιμόμαστε είχαν μπει μέσα στο διαμέρισμα μας. π.χ. μια σφίγγα που το βράδυ ήταν έξω από την σίτα και το παράθυρο που ήταν και τα δύο κλειστά και το πρωί βρέθηκε από την μέσα μεριά του παραθύρου χωρίς κανείς από εμάς να έχει ανοίξει ούτε την σίτα που ήταν απέξω,ούτε το παράθυρο που ήταν από μέσα. Μετά τα επόμενα βράδια μας ξύπναγαν διάφοροι θόρυβοι μέσα από το διαμέρισμα, οι οποίοι συνδυάζονταν με ειδήσεις στην τηλεόραση του τύπου “ότι τον στραγγάλισαν την ώρα που κοιμότανε” ή σχετικά με την δολοφονία μιας δημοσιογράφου από την Μάλτα, η οποία μέσα από το blog της έκανε διάφορες ενοχλητικές αποκαλύψεις κλπ. Η κορύφωση της προσπάθειας να μας τρομοκρατήσουν, εμένα και το περιβάλλον μου, ήταν όταν την προηγούμενη μέρα από το ραντεβού που είχα με την ψυχίατρο μου, μπροστά στην πόρτα της πολυκατοικίας που είναι το ιατρείο της ψυχιάτρου μου, επιτέθηκαν σε έναν ασθενή της ψυχιάτρου μου δύο νεαροί, οι οποίοι με την βία του τράβηξαν και έκοψαν μια αλυσίδα που είχε στο λαιμό του. Όλα αυτά μέρα μεσημέρι στην πολυσύχναστη πλατεία της Νέας Σμύρνης. Εννοείται ότι ο άνθρωπος που δέχτηκε την επίθεση έπαθε σοκ και έκαναν πολύ προσπάθεια για τον συνεφέρουν.
Αφήστε μια απάντηση