Την νύχτα που μας πέρασε από τις 5 η ώρα το πρωί, υπενθυμίζω στις 5 η ώρα το πρωί είχε γίνει η σύλληψη μου το 1985, μέχρι τις 7 που σηκώθηκα από το κρεββάτι υπήρχαν συνεχείς θόρυβοι από το ασανσέρ και τον διάδρομο. Οι θόρυβοι συνεχίστηκαν και κατά την διάρκεια που πήγα στην τουαλέτα μέχρι τις 8 η ώρα. Είχα καιρό να έχω παρενοχλήσεις με τόση ένταση και τόση διάρκεια και μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι κάτι ιδιαίτερο πρέπει να συμβαίνει. Την επόμενη μέρα έγινε η επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν. Άρα οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης το γνώριζαν από την προηγούμενη μέρα και είχαν λάβει τα μέτρα τους . Προφανώς θεωρούν ότι έχω κάποια διασύνδεση με το Ιράν, την Χεζμπολάχ, την Χαμάς και τους Χούθι, δηλαδή με τον λεγόμενο “άξονα του κακού”. Αυτό όμως ξεπερνάει τα όρια και της “φαντασίας στην εξουσία”. Πως εγώ που δεν βγαίνω έξω από το σπίτι, μπορεί να έχω επαφή με τον “άξονα του κακού” και επιπλέον να φροντίζουν να με προειδοποιηούν εκ των προτέρων να μην προβώ σε καμία “τρομοκρατική” ενέργεια, γιατί με έχουν υπόψη τους, λες και δεν το έχω καταλάβει εδώ και 28 χρόνια τώρα. Αλλά άλλη χάρη έχει να αισθάνεσαι την μπότα του κατακτητή, γιατί ακριβώς περί αυτού πρόκειται! Η φαντασία στην εξουσία σε όλης της την μεγαλοπρέπεια! Επόμενη μέρα σε μία από τις φυλλάδες που κυκλοφορούν στον ημερήσιο τύπο διάβασα ότι οι μυστικές υπηρεσίες στην Ελλάδα φοβούνται τους “μοναχικούς λύκους”. Η εκδοχή αυτή είναι πιο ήπια. Το θέμα όμως είναι ότι τους λύκους, όταν τους αγριεύεις γίνονται πιο επιθετικοί…
Πέρασαν μερικές μέρες που η κατάσταση ήταν υπό έλεγχο. Οπότε πήγαμε στο Λουτράκι και η κατάσταση ήταν τόσο ήπια, όπου βγήκαμε το απόγευμα έξω και φάγαμε. Το επόμενο πρωί από την ώρα που ξύπνησα ξεκινάει μια επίθεση η οποία συνεχίστηκε μέχρι το μεσημέρι. Χρησιμοποιείται όλο το οπλοστάσιο από τα παλιά. Η αποχέτευση, η πόρτα από κάτω όροφο που ανοιγοκλείνει, κάποιος που φτύνει, κάποιος χρησιμοποιεί ένα θορυβώδες εργαλείο, κάποιος ο οποίος πρωί-πρωί κάνει πως μιλάει στο τηλέφωνο και ακούγεται η φωνή του από τον κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας μέχρι τον έκτο όροφο που βρίσκεται το διαμέρισμα μας , διαπιστώνουμε επίσης ότι την προηγούμενη μέρα, την ώρα που λείπαμε, έχουν μπει στο σπίτι και έχουν πειράξει το καλώδιο του υπολογιστή μου και τέλος κάνει την εμφάνισή του και το πρωτοπαλίκαρο της πολυκατοικίας, άντρας νέος και δίμετρος. Δεν καταλαβαίνω γιατί όλα αυτά, μέχρι που διαβάζω στην εφημερίδα Καθημερινή, ότι αποφασίστηκε την προηγούμενη μέρα το βράδυ, πύραυλοι πάτριοτ να φύγουν από διάφορες περιοχές της Ελλάδας και να πάνε στην Σούδα να φυλάνε την βάση των Αμερικάνων, οι οποίοι Αμερικάνοι σκέφτονται σοβαρά να εμπλακούν κανονικά στον πόλεμο του Ισραήλ με το Ιράν. Οπότε είναι λογικό οι αρχές να λάβουν έκτακτα μέτρα. Μέχρι εδώ εντάξει. Αλλά όταν τα έκτακτα μέτρα περιλαμβάνουν και έναν άνθρωπο, εμένα, πάνω από τα εβδομήντα χρονών (70), ο οποίος παίρνει καμιά δεκαριά φάρμακα για να επιβιώσει και ο οποίος βγαίνει σπάνια έξω, αυτό σημαίνει ότι ή οι κρατούντες φοβούνται και τον ίσκιο τους ή απλώς με αφορμή τα πραγματικά γεγονότα, λειτουργούν στο πλαίσιο των ψυχολογικών βασανιστηρίων, στα οποία έχουν επιδοθεί επάνω μου τα τελευταία 27-28 χρόνια.
Η χθεσινή νύχτα (22-6-2025) ήταν η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου. Είχε προηγηθεί, τις πρώτες πρωινές ώρες της ίδιας ημέρας, η επίθεση των Αμερικάνων στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Από την ώρα που ξάπλωσα, γύρω στις 11 το βράδυ, και κατά την διάρκεια όλης της νύχτας ακούγονται διάφοροι θόρυβοι και από μέσα και από έξω από το διαμέρισμα μας. Από την ταράτσα, από τον εσωτερικό κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας, καθώς επίσης και πόρτα που ανοίγει και κλείνει στο εσωτερικό του διαμερίσματός μας. Αποτέλεσμα αυτού είναι να ξυπνάω κάθε μισή ώρα κατά την διάρκεια της νύχτας, παρά τα τέσσερα χάπια που έχω πάρει πριν να ξαπλώσω. Όμως με βάση τις προηγούμενες παραγράφους, η κατάσταση αυτή δικαιολογείται πλήρως. Έχω φτάσει στο σημείο, άκουσον άκουσον, κάποιες φορές να δικαιολογώ τους “γνωστούς αγνώστους”, όταν το απαιτεί η διεθνής συγκυρία. Τι να κάνεις; Προσαρμόζεσαι στην κατάσταση. Δεν μπορεί να κάνεις αλλιώς, γιατί αν δεν προσαρμοστείς κινδυνεύεις να τρελαθείς ή να γίνεις επιθετικός πράγμα το οποίο θα σου γυρίσει σίγουρα μπούμεραγκ.
Αφήστε μια απάντηση